Curaçao – Juli / Augustus 1994

Verslag van mijn zomervakantie op Curaçao van 17 Juli t/m 8 augustus 1994.

Het originele verslag is geschreven door mijn moeder.


Dag 1 – Zondag 17 Juli 1994
Nederland Amsterdam – curacao Curaçao

Maanden lang hebben we er naar uitgekeken, eindelijk was het dan zover. Zaterdag 16 Juli hebben we alles ingepakt, het huis opgeruimd en netjes achter gelaten voor Marlie & Gerard, die hun vakantie in ons huis (huis van mijn ouders) willen doorbrengen.

Het is zover! Na een toch wat onrustige nacht werd Jacqueline (mijn moeder) als eerste wakker om 06:18. Wil (m’n vader) volgde om 06:53 en stond direct op. Arnoud en Rianne (m’n zusje), kwamen naar de slaapkamer van pa & ma en vertelden respectievelijk dat zijn maag in de knoop zat en ze misselijk was.
Om beurten zijn we gaan douchen, aankleden en hebben de bagage afgesloten. Het bed wed afgehaald en het wachten was op de taxi die ons weg zou brengen naar Schiphol.
Klok slag 8 uur reden we weg.

Om tien over 8 uitladen en inchecken.
We kregen de boardingpassen en controlestrookjes voor de bagage. Bagage labels waren al door het reisbureau opgestuurd.
Nadat de douance was gepasseerd zijn we eerst gaan ontbijten. Daarna zijn we tijdschriften en Suske & Wiske’s gaan kopen. Toen op naar de wachtruimte waar we het vliegtuig al konden bewonderen (KLM DC-10, PH-DTC).

Boarding begon om 10:30u, om 11:04 was de take-off vanaf de Zwanenburgbaan, toen nog baan 01L, tegenwoordig is dat 36C.
Binnen enkele minuten zagen we de kust van Nederland. Aangezien dit eerste keer vliegen was al gezien waren de handjes al aardig klam.
Hoewel Arnoud naast de stewardess had mogen zitten om zo tijdens de start naar buiten te kunnen kijken, gaf hij toch de voorkeur aan z’n moeder. “Ze is wel knap, maar ik zit liever naar jou mam!” Volgens een paar medepassagiers krijgt ie daar over 5 jaar spijt van!

Om 11:35 vertelde de captain via de intercom dat we inmiddels boven Londen vlogen, onze vlucht zou verder vliegen over “Land’s End”, richting de Azoren, via Sint Maarten om vervolgens uit te komen in Willemstad waar het op ’t moment van de melding zo’n 30C was.
We vlogen op zo’n 10km hoogte met een snelheid van ~900km/u, de buiten temperatuur zo’n 52C onder het vriespunt! Bagage uit de overhead-bin te halen viel nog niet mee, maar uiteindelijk lukte het wel.
Om 11:45 kregen we het eerste rondje: Drankjes met pinda’s. Een kwartier later kwam het cabine personeel met ‘hot towels’. Om half 1 de maaltijd, keuze uit Goulash of vis. Wil nam vis, de rest vlees. Het smaakte best. Na een glas cola dat over de broek van Jacqueline ging werd alles weer afgeruimd.
Intussen wordt het nieuws vertoond en om ongeveer 15:00 begint de film ‘Naked Gun’. Rianne gaat op een stapel dekens zitten om ook wat te kunnen zien. Jacuqeline vind het tijd voor een dutje.
Om 15:40 wordt Arnoud gehaald voor een kijkje in de cockpit. Rianne gaat toch maar niet mee!. Ze heeft helaas geregeld last van hoofdpijn. Dat komt waarschijnlijk door drukverschillen of turbulentie. Vervelend voor haar.
Na een half uur keert Arnoud terug uit de cockpit vol enthousiaste verhalen. Lekker stoere verhalen en moppen verteld, zowel door hem als de bemanning. Straks mag Rianne ook nog gaan kijken.
Om 16:45 (het schiet al op) worden er broodjes of plakken cake rond gedeeld. Natuurlijk schooit Arnoud weer 2 broodjes bij elkaar. Rond half 6 mogen de kids nog eens naar de cockpit. ’t Zal wel weer “bekkie, bekkie” worden. Jawel hoor! Arnoud had z’n rapport meegenomen en werd daar rijkelijk voor beloond. Een rijksdaalder en 2 US Dollars. Rianne kreeg ook een riks. Was dat even leuk!

Om kwart voor acht worden we verzocht de riemen vast te maken. Er is nogal wat turbulentie, soms zelf zo dat iedereen joelt! Vlak daarna om 5 voor 8 horen we dat Curaçao nog 125km ver is en we dus over 10 minuten zullen landen. En ja hoor, even later zien we het eiland liggen!
We worden nog verzocht om een aantal formuliertjes in te vullen voor de douane. Arnoud vraagt nog om een schema van de vlucht en dat wordt snel voor hem gemaakt. Heel aardig! Na een goede landing, gevolgd door applaus zijn we er. Lokale tijd is 14:10 als we aan de grond staan op Hato Airport. Voor het gevoel is het dan 20:10 ’s avonds.
Bij het uistappen gaven zowel Arnoud als Rianne de purser en cabine/cockpit bemanning een hand. Wat ze erg waardeerden. De warmte en harde wind verwelkomen ons. Op naar de aankomst hal! Boven de ingang van de aankomst hal staat de familie ons toe te zwaaien en foto’s te maken.

Na zo’n 30 minuten wachttijd voor de douane en nog eens 20 minuten voor de koffers blijkt dat er een tas beschadigd is. Na de administratieve afwikkeling zullen we hem later deze vakantie inleveren en er fl48,- voor vergoed krijgen. Met anjers als welkomst attentie van de lokale bevloking begroeten we de familie enthousiast en gaan we naar ons huisje.

Irene (tante, aangetrouwd), Wil & Jacqueline met de bagage in de Toyota (mee gekomen uit NL) en Leo (oom, broer van m’n pa) met Nienke, Debbie & Anouk (nichtjes) + Arnoud & Rianne in de jeep.

Aangekomen bij ons huisje verkleden we ons eerst en gaan dan naar de Kaya Lima (de straat waar het huis van Leo & Irene staat) waar we wat drinken, het huis bekijken, kadootjes geven en niet te vergeten de worst(jes). Dan krijgen we een cocosnoot uit eigen tuin.
De voetbalwedstrijd Italië – Brazilië wordt opgenomen, maar de reacties van de buurt maakt duidelijk dat de wedstijd middels strafschoppen in het voordeel van Brazilië is beslits. Vuurwerk, getoeter en gejoel!
We eten nog wat en om half acht plaatselijke tijd (inmiddels in NL is het al half 2 ’s nachts) brengt Leo ons naar onze stek. Arnoud en Rianne bekvechten heerlijk, de vermoeidheid slaat toe!

Met de ventilators aan en onder de klamboes gaan we slapen, althans we doen een poging.

Geef een reactie