Nieuw-Zeeland februari / maart 2011

Nieuw-Zeeland februari / maart 2011

Dag 9 – maandag 28 februari 2011
Nieuw-Zeeland Rotorua – Taupo – Tongariro Nationaal Park

Na weer een nacht in het slechte bed, de bus in. Op naar het Wai-O-Tapu Thermal Wonderland. Onderweg vertelde Anja dat ze gisteren de hele berg was afgelopen omdat ze de ‘illegale’ uitgang had gemist. Ze had er 5 uur over gedaan…

Eenmaal bij het park, bleek dat dit de naam wel eer aan deed. Er waren 3 wandelingen die te combineren waren. De langste van 3 kilometer deed je ongeveer 75 minuten over. Die zou net passen voordat we met de bus naar een volgende plek zouden gaan.
Zo gezegd, zo gedaan.

Het park zit vol met borrelende, dampende, maar vooral stinkende poelen van allerlei soorten gas. Een aantal had ook mooie kleuren als bijwerking. Helemaal ongevaarlijk was het er niet, overal staan borden dat je op de paden moet blijven, niet in de stoom moet blijven staan want alles is erg heet en giftig. Al die waarschuwingen zijn oké, maar hoe erg het e.a. dan ook mocht stinken… het leverde wel erg mooie plaatjes op!

Voor wat betreft de stank, het viel mij op dat deze geur nu ook te ruiken is als je een wind liet, daar was ik niet de enige in binnen de groep die dat was opgevallen. Erg apart. Zoals ik het zie kan het 2 oorzaken hebben, het ruikt altijd al zo en het een ruikt nu net als het ander. Of omdat je de geuren al een paar dagen in ademt, komt het er op die manier weer uit.

Om 10:00 op tijd bij de bus, op naar een geiser die men een handje hielp om (naar zeggen) 20-30 meter hoog te spuiten. Nadat iemand een paar blokken zeep erin had gesmeten, was het niet zo indrukwekkend als gedacht. Ik wil niet zeggen dat ik hoger kan plassen, maar de hoge drukspuit van de wasstraat komt nog hoger. Erg jammer…

Na de ‘soap opera’ zoals Charlie dit noemde, werden een aantal stinkende modderpoelen bezocht. De stank was hetzelfde, het aanzicht wel anders. Vond het wel grappig om te zien.

Filmpje: De modderpoelen

Voordat de reis werd voortgezet richting Taupo en het Tongariro Nationaal Park, werd er gestopt bij het huis van een goede vriend van Charlie, die sinds juni 2010 in het ziekenhuis ligt nadat hij tijdens een fietstocht zijn been niet meer kon gebruiken. Charlie wilde het huis even controleren. Bleek dat deze man allerlei oude voorwerpen uit de 2e wereldoorlog aan het herstellen was. Zijn brievenbus was dan ook een oude bom. Erg gaaf. Charlie gaf ook een korte rondleiding door de schuur.

Daarna verder om te lunchen bij een zoetwater garnalenkwekerij. Uiteraard de garnalen geprobeerd, maar er zat veel te veel saus over de garnalen, zodat je de smaak niet echt meer proefde. Jammer.

Na de lunch richting een waterval en de langste rivier (Waikato) van Nieuw-Zeeland. Sanne wist alleen niet hoelang deze rivier was, mijn reisgids echter ook niet. Het internet bood thuis uitkomst, 425 kilometer lang. Langs deze rivier een wandeling van ruim een uur stroom opwaarts gedaan. Wel de moeite waard.

Nadat iedereen weer in de bus zat, naar Taupo gereden, alwaar ik met Diana & Kim op een terras weer een lekker biertje heb gedronken. Ondertussen kwam er ook een watervliegtuig voorbij zetten. Nadat het bier op was, nog even naar de plek gelopen waar deze werd afgemeerd.
Aangezien de Nieuw-Zeelandse flappen na een week beginnen op te raken, maar wat nieuwe gehaald. Gaat wel hard hier met al die leuke dingen die er te doen zijn. Maar goed, het is vakantie en het eigenlijk ook best wel mee met wat het kost.

Na deze stop op weg naar het Tongariro Nationaal Park. Echter niet voordat er een kort bezoek aan het vliegveld van Taupo werd gebracht. Charlie wist namelijk dat hier een Nieuw-Zeelands vliegtuig staat en gunde mij de kans om deze te fotograferen. Helaas bij aankomst bleek de vogel net te zijn gevlogen. Jammer.

Eenmaal op weg naar het park, kwam Sanne met heel slecht nieuws. Morgen kon het lopen van de Tongariro Crossing niet doorgaan in verband met het slechte weer dat op komst is. Op dat soort momenten wordt het ten zeerste afgeraden om deze bijna 20 kilometer lange tocht over onbeschut terrein af te leggen. Dat was erg balen. Wel had Sanne een alternatief, een vlucht over het gebied.
Om toch dan maar het e.a. er van te zien, heb ik dat gedaan. Kosten $200 (€110) voor een vlucht van 35 minuten met een adembenemend uitzicht over de 3 vulkanen in dit park. Een van deze vulkanen (de middelste) is ook te zien in Lord of the Rings als Mount Doom.

Deze vlucht was echt zeker het geld waard, wat een fantastisch uitzicht over dit geweldige gebied! Ik zat samen met Peter (die helaas vanwege zijn hogere gewicht voorin mocht, had te maken met de balans van het toestel, ik had daar zelf graag gezeten), Winny, Edminda & Maartje in het vliegtuig.

Tijdens de vlucht was het pad van de Tongariro Crossing goed te zien. Als je zag hoe je zou gaan lopen, heb ik toch wel respect voor de genen die dit al hebben gedaan, maar was het zeker te begrijpen dat het morgen niet door kan gaan bij slecht weer. En dan vooral de harde wind.

Na de landing naar het hotel Discovery Lodge in Whakapapa, waar bijna iedereen de foto’s wel wilde zien die ik had gemaakt. ’s avonds met bijna de hele groep gegeten in het hotel (er was verder weinig andere keus). Had een lams rack besteld en als toetje een chocolade mud cake. Toetje was erg lekker, lam wederom te weinig. Wat nou grote porties in Nieuw-Zeeland…
Daarna nog een paar biertjes, ook de piloot van de vlucht was nog langsgekomen. Sanne en hij zagen elkaar wel zitten. Ook een aantal van de andere dames uit de groep vonden de piloot wel interessant. Om half 10 werd de groep zo’n beetje weg gekeken uit het restaurant, dan dus maar naar de kamer en het bed in, na deze dag vol indrukken.

De gereden route:

(Route bij benadering, achteraf ingetekend)


Dit bericht heeft 7 reacties

  1. Hoi Arnoud,

    Ik vond je verslag geweldig met prachtige foto’s en leuke filmpjes erbij.

    Toppie Arnoud.

  2. Fantastische foto’s Arnoud, het lijkt wel National Geographic! Leuk om China, Cuba en Thailand te zien, we hebben hier en daar letterlijk op dezelfde plek gestaan 🙂

    groetjes!
    G.

  3. Beste Arnoud,

    Wat een mooie foto’s en een geweldige mooie en professionele site!

    Ik ben zelf samen met mijn vrouw (toen nog vriendin :)) vanaf half december 2011 – half januari 2011 in Nieuw Zeeland geweest. Helaas hadden wij een stuk minder mooi weer, maar dat terzijde.

    Dikke complimenten voor de foto’s en de site.

    Groet William

  4. Hallo Arnoud, wat een mooie site. Mijn man en ik gaan volgend jaar november ook naar nieuw Zeeland. Druk bezig met plannen vd route. Heb ook n canon 350 maar vraag me dus af waar je de foto’s mee hebt gemaakt. Fijn weekend. Mvg Conny

    1. Hi Conny,

      De foto’s heb ik allemaal met mijn 7D gemaakt.
      En voornamelijk met de 24-105L, een paar met de 100-400L.
      Ook alle filmpjes zijn met de 7D gemaakt. Top ding!
      Investering waard geweest!

      Alvast veel plezier in NZ!

      Arnoud.

  5. Hallo Arnoud,

    Via een tweet over je foto’s van de Dreamliner-vluchten van vandaag, kom ik op je website. Mooie foto’s!
    En laat ik daar nou ook je reisverslag van Nieuw-Zeeland zien staan. Leuk, want dezelfde Djoser-reis heb ik in 2004/2005 gemaakt (en ook een reisverslag op mijn website). Een feest van herkenning dus! En dankzij jouw foto’s van de Bay of Islands, weet ik nu eindelijk op welk eilandje ik ook geweest ben (en waar ik in het gras m’n zeeziekte heb laten zakken). Ik had eerder al op Google maps gekeken, maar het bleek nu toch een ander eilandje te zijn geweest, nl. Motorua.

    Groeten,
    Ronald.

    1. Beste Ronald,

      Dank voor je reactie en je complimenten!
      Grappig dat we dezelfde reis hebben gemaakt en je nu na jaren eindelijk weet welk eiland je bent geweest! 🙂

      Groeten,

      Arnoud

Geef een antwoord

Menu Sluiten
error: