Nepal – februari 2017

Dag 1 – zaterdag 4 februari 2017
India Pune – New Delhi – Nepal Kathmandu

In tegenstelling tot veel van mijn eerdere reizen, ben ik dit keer niet met een groepsreis of vrienden op vakantie geweest, bewuste keuze om eens te kijken hoe dat zou zijn.
Al bij het zoeken naar wat er allemaal te doen en te zien is in dit mooie land kreeg ik er al helemaal zin in.
Geen verplichte tijden waarop je je bed uit moet, een bus in, beperkte tijd bij mooie een bezienswaardigheid, teveel tijd bij iets wat je niet aanspreekt.
Lekker je eigen plan trekken en een stuk goedkoper overnachten. Hostels met eigen kamer waarbij je nog geen €100 voor een week kwijt bent, incl. ontbijt.
In tegenstelling tot de toren hogen bedragen die soms gerekend worden omdat je als enige in een hotelkamer verblijft op een groepsreis.
Ook de hotels heb ik niet van te voren vast gelegd, ja die na aankomst in Kathmandu, maar verder lekker ter plekke regelen.

Afijn, eindelijk is het zover! De reis naar Nepal kan vandaag beginnen!
Om 5 uur de wekker, nog even gedoucht en mijn ontbijtje genuttigd.
Daarna de koffer weer helemaal ingepakt en op naar ’t vliegveld van Pune voor de vlucht naar Delhi.
Inchecken ging vlot, probeerden ze nog wel even mij 3kg overgewicht te laten betalen, blijkbaar mag je maar 20KG bij JetAirways meenemen, jammer voor hen dat ik nog een ticket had waar op de rest van mijn vluchten stond met 23KG.
Dat ging dus mooi niet door voor ze. Met wat gemor werd het geregeld. Prima.

Toen een leuke verrassing, in plaats van een verwachtte 737-800, werd het een 737-700 (VT-JGY)! Deze kleinere 737 heb ik nog niet (vaak) in gevlogen. Ook hier op stoel 11A gaan zitten.
Om 07:30 vertrok het toestel als vlucht 9W371 naar Delhi.
Onderweg gezellig met mijn medepassagier gekletst, wat foto’s laten zien en voor ik het wist was ik al in Delhi.

Daar de tijd wat zitten doden met de transfer naar de international terminal en daar een rondje lopen om wat vliegtuigen op de foto te zetten (wat gelukkig gewoon mag op Delhi Airport, in tegenstelling tot op Pune).
Een aantal medewerkers viel op dat ik met redelijk grote camera spullen sleep en al gauw wilden ze weten wat ik voor foto’s maak. Ook vanaf het platform werd er nog geposeerd voor mijn lens.
Zo ging de tijd lekker snel en kon ik instappen voor mijn vlucht naar Kathmandu.



Pune-New Delhi



Nu wel een Boeing 737-800, dit keer de VT-JTA, als 9W260. Wederom stoel 11A, want op links zouden de Himalaya voorbij komen bij de nadering van Kathmandu.
Rond 12:50 het vertrek en na een goede anderhalf uur later de landing in Kathmandu om 14:40 lokale tijd.

Onderweg naar buiten zitten kijken tot ik de eerste glimp van de Himalaya kon opvangen. Best raar als je op 39.000ft vliegt en dan ietsje lager wat bergen in de verte ziet, die boven de wolken uitsteken. Ze zijn best hoog.
Helaas was het ook heiig en bewolkt, dus een supermooi uitzicht had ik er niet op, maar goed ook anders kon het alleen maar minder mooi worden de komende dagen.

Na de landing nog even gauw wat foto’s gemaakt op het platform (mocht van die aardige mensen daar) en vervolgens lekker vlot door de douane heen (had mijn visum al in Nederland geregeld) en zowaar kwam mijn koffer als eerste op de bagageband tevoorschijn.



New Delhi-Kathmandu


Buiten werd ik opgehaald door iemand van The Valley Guesthouse, die mij na een leuke autorit door de drukte en hobbelige wegen van Kathmandu heen naar het guesthouse bracht.
Wat opviel is dat het eigenlijk een grote ongeorganiseerde chaos is, met een eigen set regels die vreemd genoeg niet voor ongelukken zorgen.
De wegen in Kathmandu hebben ze blijkbaar allemaal tegelijkertijd opgebroken om ook allemaal tegelijkertijd te verbreden en asfalteren. Geeft ook een enorm veel opwaaiend stof. Dat men op straat dan ook regelmatig loopt te rochelen kan ik begrijpen.
Niet heel handig, wel leuk hoe dan creatief om van alles en nog wat heen gestuurd wordt. Al moet je wel oppassen dat je in de kleine taxi’s niet met kop tegen het dak aan zit of tegen het zijraam wordt geknald.
Daarnaast is het al vrij snel duidelijk dat Nepal een totaal andere levensstandaard heeft dan Westerse landen. Daar was ik me vooraf al van bewust, maar wanneer je het dan met eigen ogen ziet, wordt je je er toch een stuk bewuster van.

Eenmaal in het guesthouse kennis gemaakt met Martine (die het runt) en de rest van de staf / aanwezigen. Gezellige en ongedwongen sfeer.

Kathmandu Airport – Guesthouse

Aangezien het nog licht was, de spullen gedropt op de kamer en er op uitgetrokken naar de Boudanath tempel die op een kleine 20 minuten lopen te vinden is.
Wat een ontzettend mooie tempel is dat! Ben een beetje blijven hangen tot het sluitingstijd was. Zodoende kon ik ook nog een paar plaatjes maken zonder mensen er op, want bij zonsondergang (en ook zonsopgang) zijn er behoorlijk wat mensen.
Het schijnt er nog drukker te zijn bij volle maan, omdat men gelooft dat gebeden dan nog beter worden gehoord door de goden.

De tempel is de grootste stupa in Nepal en was zwaar beschadigd bij de aardbeving van 2015, maar is inmiddels weer volledig hersteld.
Nadat ik voldoende foto’s had gemaakt weer teruggelopen naar het guesthouse en een lekker hapje gegeten en nog met wat andere gasten verhalen en ideeën om te gaan doen de komende tijd uitgewisseld. Daarna werd het toch wel wat fris in het guesthouse, want er is geen centrale verwarming. Wel een klein kacheltje in de zithoek, maar zodra die is opgebrand merk je dat goed. Lekker onder de wol dus!

Guesthouse-Boudanath Tempel

Er zijn 5 reacties geplaatst:

  1. Nicole

    Gave foto´s, kleurrijk. Leuk om eens een ander soort vakantie te doen zeker?
    Ennuh, wat is er mis met rijst en groente? Dat eet ik elke dag. 🙂

    Reageer

Geef een reactie