Nepal – februari 2017

Dag 4 – dinsdag 7 februari 2017
NepalKathmandu – Panauti

Lekker geslapen tot een uurtje of 7 en daarna rustig aan het ontbijt gezeten.
Om even voor half 9 was de taxi naar Panauti er.
Normaliter zou het zo’n anderhalf uur rijden zijn, maar door een defecte vrachtwagen die de weg blokkeerde, kreeg ik er gratis en voor niets nog eens anderhalf uur extra bij.

Prima om zo van het landschap en de bevolking te genieten. Weer eens wat anders dan de file op de A10.

Kathmandu – Panauti

Bij aankomst bleek dat ik helaas niet bij de familie kon logeren waar ik via Roger al een tijdje e-mail contact had gehad. Bleek dat de vader van het gezin onlangs is overleden en ze nog in hun rouwperiode zitten.
Natuurlijk is het jammer dat ik dan niet bij hen kon logeren na het leuke contact vooraf, maar dat valt in het niet bij hen verlies. Kreeg wel 100 excuses van de organisatie, wat nergens voor nodig was.
Het werd dus een andere gezellige familie, bestaande uit moeder Sarina, vader Rajendra en zoon Sajen.

Rajendra en Sajen waren alleen nog op hun werk en school.
Nichtje Ayusha was aanwezig om te vertalen voor mij en Sarina.

Heel gastvrij werd ik ontvangen en kreeg gelijk van alles toegestopt, wat prima smaakte!

Na een korte kennismaking tijd voor een wandeling door Panauti, eerst een heuveltje op om van het uitzicht te genieten, je kunt dan in 1x de hele stad overzien.

Om er vervolgens doorheen te lopen met allemaal uitleg erbij van Ayusha.

Een tussenstop nog bij haar eigen huis.
Dat was wel erg confronterend. Het huis waar ik mag logeren vannacht is ook wel wat aan de kleine kant, maar het ziet er redelijk onderhouden uit en modern te noemen naar Nepalese maatstaven.
Dit huisje was een heel stuk ouder, heel smal en krap je kunt er bijna niet rechtop staan en je moet bukken als je door de deuropening wil.
Het dak in de keuken bestaat uit de welbekende golfplaten en bevatte al behoorlijk wat gaten, waar dus bij regenachtig weer het vocht naar binnenkomt vallen.
Op mijn vraag wat ze daar dan op dat moment deden, was het antwoord pannen of emmers eronder zetten en doorgaan met de gang van de dag.
Na de thee volgde nog een ontmoeting met bedlegerige oma een verdieping lager. Die vond bezoek uit Nederland maar wat leuk. Geen woord Engels mee te wisselen maar toch een geweldig leuke ontmoeting!

Daarna afscheid genomen en na nog een kort rondje door het dorp, o.a. langs een nieuw te bouwen huis, terug naar mijn eigen gastgezin.

Panauti

Alwaar inmiddels de zoon en vader waren thuisgekomen. Sajen deed als 16-jarige zoon nu het vertalen.
Meer dan steenkolen Engels kunnen vader & moeder niet echt. Wel volgen beide les om het onder de knie te krijgen.

Gezellig samen wat foto’s gekeken van Nederland en mijn andere reizen. Ze waren allemaal erg onder de indruk.
Geen van hen ooit buiten Nepal geweest, laat staan in een vliegtuig gezeten te hebben.
Mijn laptop staat vol met foto’s van reizen (en vliegtuigen) ze hebben met open mond naar sommige beelden gekeken en vonden met name foto’s van Nederland erg leuk om te zien.
Vervolgens hen nog getrakteerd op stroopwafels en een paar koelkastmagneetjes van typisch Nederlandse dingen, klompen, tulpen & windmolens.

Daarna was het even na 8-en tijd voor het diner.
Ook hier wederom een heerlijk Nepalees maal, het gezamenlijk eten gaat anders dan bij ons.
Je krijgt je bord met eten en er wordt verwacht eigenlijk gelijk te gaan eten.
Anders wordt het namelijk koud. De vrouw des huizes die traditioneel kookt eet dus als laatste.
En daarna is het 9 uur / half 10 en gaat iedereen naar bed, ik dus ook.

Warm was het niet in huis. Gelukkig had ik voldoende extra kleding mee, zodat ik het tijdens de nacht nog enigszins warm zou hebben. Verwarming was er niet, in geen enkele vorm. Spouwmuren en of tocht dichte ramen/deuren zijn ook ongekend in Nepal.

Er zijn 5 reacties geplaatst:

  1. Nicole

    Gave foto´s, kleurrijk. Leuk om eens een ander soort vakantie te doen zeker?
    Ennuh, wat is er mis met rijst en groente? Dat eet ik elke dag. 🙂

    Reageer

Geef een reactie