Stichting HoogvliegersOp vrijdag 7 oktober 2011 vierde KLM haar 92ste verjaardag. Om dit te vieren werden 45 hoogvliegers uitgenodigd om een rondje over Nederland te komen vliegen (op 4500ft wat net iets meer dan 1km hoogte is). Ik mocht samen met 1 andere fotograaf en een paar andere vrijwilligers meevliegen.

Rond 7 uur was ik al bij Schiphol om nog wat te spotten in het schemerlicht.

Daarna rond 9 uur arriveerde ik op Schiphol, bij de vertrekhal. Er waren een aantal aparte incheck balies voor de hoogvliegers. De fotografen mochten als eerste inchecken zodat we ons konden richten op het maken van foto’s van de kinderen. Een stoel vooraan geregeld omdat ik hoopte op nog een gelegenheid waar ik later op terug kom.

De kinderen werden in groepjes door de security geleid. Ik ging met een groepje mee om daar foto’s van te maken. Helaas wist niet iedereen bij de security dat hiervoor toestemming was en dat het in orde was. Zo stond ik daar dus 5 minuten uit te leggen wat ik kwam doen, waar het voor was en te wachten op mijn camera’s die ze heel tactisch even in de scanner lieten liggen.
Nadat een supervisor had gezegd dat het goed was, kreeg ik m’n spullen terug en kon ik verder.

Het vliegtuig stond bij gate C11 te wachten, aangezien dat wel ver lopen was voor sommige kinderen stond er een aardig wagen park luchthaven auto’s klaar die door de terminal gingen rijden. Voor mij was er ook een plekje. Wel zo fijn, want dan hoefde ik ook niet zo met m’n fototas en camera spullen te slepen.

Nog gelachen met een hoogvliegertje en een van de chauffeuses van zo’n autootje.
Er werd wat interesse getoond in de hoogvlieger en gesprek ging over waar deze woonde en elke vraag die aan de hoogvlieger gesteld werd kreeg de chauffeuse terug gekaatst.
Op een gegeven moment vroeg ik dus aan de hoogvlieger of hij d’r telefoonnummer al had gevraagd.
Vervolgens volgende een hoop niet begrijpende vragen waarom dat dan moest. Maar het mooiste was nog wel dat hij niet wist of hij haar zijn telefoonnummer wel mocht geven van z’n vader. Dat het andersom de bedoeling was daar snapte hij helemaal niks van en vond het maar een raar gesprek worden.
Gelukkig voor hem waren we toen al wel bij gate C11. 😀

Het instappen zou pas rond 11 uur beginnen, kortom een uur tijd dat gevuld moest worden.
Gelukkig was er veel te zien vanaf C11, zo konden er 2 platformen met (taxiende)vliegtuigen worden bekeken, kon je de Schiphol toren zien, de KLM Fokker 100 op het panorama terras en de opstijgende vliegtuigen vanaf de Kaagbaan.

Ook heb ik daar heel veel vragen beantwoord over vliegen, vliegtuigen en fotografie. Wat een hoop vragen kunnen kinderen stellen zeg. Maar goed, toen de crew eenmaal verscheen gingen ze daar als bijen op zoete honing op af. Heel veel wilden met de piloten en stewardessen op de foto.

Nadat dat gedaan was ging de crew aanboord om het toestel gereed voor vertrek te maken.
Kort daarop begon het instappen. Ik ben met de eerste hoogvliegetjes mee aanboord gegaan zodat ik én een shot van een aviobrug vol met kinderen kon maken én nog even in de cockpit kon zitten met Ko Piloot.
En natuurlijk ook zelf nog even op de foto gezet daar. 😉

Mocht ook nog even in de boordcomputer kijken hoe het e.a. ingesteld stond (kon ik het vergelijken met Flight Simulator). Toen de piloten de APU wilden gaan starten voor de airco, vroeg ik of ik ’t mocht doen. Als ik wist hoe dat werkte mocht ik m’n gang gaan. De captain moest alleen even voor mij de linker fuel pump aanzetten omdat ik niet bij dat knopje kon vanaf de Co pilot seat. Maar verder kon ik prima de rest bedienen. Tot bijna ongeloof van de piloten.
Dat ik zoiets allemaal uit Flight Simulator heb geleerd vonden ze wel gaaf.
Heb nog voorgesteld om te ruilen met een van de twee. Mocht die foto’s maken, ging ik vliegen. Maar helaas… dat zat er niet in.
Als we elkaar bij een volgende vlucht eens tegen zouden komen, was ik wederom welkom in de cockpit. Maar ja… die kansen zijn wel wat klein, er zijn aardig wat piloten bij KLM en als ik een vlucht met een KLM 737 doe, dan moet je maar net geluk hebben dat ’t dezelfde is.

Nadat iedereen aanboord was kon het vliegfeest beginnen. Na een heel lang stuk taxien naar de Polderbaan (ruim 15 minuten!) ging het gas vol open en begon de take-off rol. Toen het vliegtuig loskwam een cabine vol met joelende kinderen! Wat gaaf! Dat had ik nog nooit mee gemaakt en wat een mooi moment om die vreugde te mogen meemaken!
Daarna een bocht naar links over Haarlem en langs de kustlijn naar Zeeland.
Ondertussen al druk in de weer gegaan met foto’s maken van alle kinderen. Wat een hoop blije gezichtjes!

Boven de zeelandbrug maakten we een rondje, om vervolgens via de veluwe en het IJsselmeer weer richting Schiphol te vliegen.
Toen kwam nog een hoogte puntje voor mij. Ik woon al jaren onder de aanvlieg route van de buitenveldertbaan (27). In alle vluchten die ik tot nu toe had gemaakt, was ik nog nooit op die baan aangevlogen. Ja in Flight Simulator, maar nog nooit in het echt. Maar daar kwam met deze vlucht verandering in!

Maar… alle raamplaatsen waren bezet. Dus mijn plannetje wat ik bij het inchecken al had bedacht voor het geval dat kon ik in werking zetten. Bij rij 1 in een 737 is extra beenruimte en een extra raam. Daar kon ik dus mooi op mijn knieen zitten en de foto’s maken die ik al jaren wilde hebben. Het cabine personeel vond het allemaal best als ik maar voor de landing op een stoel zat. Ook de hoogvlieger die op rij 1 zat vond het wel leuk om mij die ruimte te geven.

Dus ik heb ongeveer van Almere tot nét nadat de Zuid-as was gepasseerd de ontspanknop van mijn camera ingedrukt en een hele zooi foto’s gemaakt. Mijn huis & het huis van mijn ouders heb ik zo kunnen fotograferen.

Na de landing mochten alle kinderen die wilden nog even in de cockpit zitten voor een leuke foto.
Daarna hebben we bij de gate nog een groepsfoto gemaakt.
Vervolgens volgenden er nog 2 bijzondere dingen. Normaal ga je Schiphol uit via de aankomsthal.
Maar niet als je hoogvlieger bent, dan mag je via het crew centrum naar buiten.
Daar keken wel even wat mensen heel verbaasd wat er allemaal voorbij liep.
Voor de kinderen werd er door veel aanwezigen een ere haag gevormd en geklapt toen ze er doorheen liepen. Wat een mooi gebaar!

Tja en toen was het hoogvliegersseizoen afgelopen voor mij.
Volgend jaar pas weer vliegen en foto’s maken.

Geef een reactie

Menu Sluiten
error: