USA & Canada – September 2018

Dag 4 – dinsdag 4 september 2018
United States of America Yellowstone National Park

Wederom vroeg wakker, dus in de ijzige koude en pikke donker het park in gereden. Best tof eigenlijk.
Zag op een gegeven moment wel twee groene dingen oplichten naast de weg. Raar… oh Bizon! Gelukkig stond ie naast de weg en er niet midden op. Foto lekker laten zitten want je ziet em toch niet in het donker vanwege de donkere vacht. Lachen doen ze niet dus dan komt het bij daglicht wel vast wel goed met een foto van een Bizon.

Bij het opkomen van de zon nog even gestopt voor een paar toffe plaatjes van de mist die rond wat bomen hing.

Eenmaal aangekomen bij de locatie van de beer (kon je echt niet missen, ook al was het 7u in de ochtend, de beer had al aardig wat publiek. Alleen zat ie nog verscholen in de mist… dat werd dus wachten tot de zon goed opkwam over de heuvels heen. Kou lijden dus.
Wel nog door een paar flarden van de mist heen een Amerikaanse zeearend (Bald Eagle) weten te vast te leggen.

Nadat de mist was opgetrokken kon ik met mijn telelens de beer toch zien genieten van zijn maaltijd. ’t Wachten wel waard.

Daarna doorgereden naar Lake Butte Overlook, wat zich hoog boven het Yellowstone meer bevind. De foto van de Bizon bij daglicht liet onderweg naar het uitzichtpunt niet lang op zich wachten, een hele kudde liep namelijk doodleuk op de weg. Wel met het licht aan de verkeerde kant, dus een super foto werd het (nog) niet.

Eenmaal bij het Lake Butte Overlook genoten van het iets wat bizarre uitzicht over Yellowstone Lake. De bomen op de heuvels zijn een aantal jaar geleden door een bosbrand allemaal te grazen genomen. De natuur hersteld zich wel weer, maar het is wel een surrealistisch aangezicht. Geeft weer mooie plaatjes!

Aangezien Lake Butte Overlook vandaag mijn verste punt was, begon nu de weg terug. Daar ik het grootste gedeelte van die weg in het donker heb afgelegd en ook veel voorbij ben gereden, tijd om het nu allemaal op mijn gemak eens te bekijken.

Steamboat Point (met een aantal geisers), Pelican Valley met zijn mooie Indian Pond en uitzicht op de Yellowstone River, waren een paar van die punten.

Verderop vond ik dezelfde kudde bizons die vanmorgen over de weg aan het wandelen waren. Nu wel met goed licht, dus knallen maar! Met de camera dan wel te verstaan.

Volgende stop was Mud Vulcano, ook hier kon je weer een wandeling maken vanaf de parkeerplaats langs de diverse poelen en geisers.

Daarna nog een korte stop bij Sulphur Caldron gedaan. En een korte stop bij hetzelfde punt waar ik eerder deze dag de bomen in de mist had gefotografeerd. Nog steeds mooi, maar dan anders.

Daarna richting de Grand Canyon van Yellowstone gereden, welke begint met een prachtige waterval welke goed te zien is vanaf Artist Point, zij het wat ver weg, maar daar bestaat de telelens voor.

Bij het teruglopen naar de auto ontdekte ik een wandelpad, naar Point Sublime.

Een wandeling met een geweldig uitzicht op de klif van de Grand Canyon, welke uit diverse kleuren bestaat. Elke keer als je weer op een ander punt langs de afgrond kwam (letterlijk!) was het wederom adembenemend mooi.
Wel goed bij de les blijven dat je niet even een stapje te ver zet, want dan was dat ook gelijk je laatste adem. Afzetting was hier dan ook niet.

Fijne was ook, op dit pad kom je niet veel mensen tegen. De mensen die je er wel tegen komt zijn allemaal niet-Amerikanen. Veel al van die ‘gekke’ Europeanen die een pad als dit prima vinden om te bewandelen. Gewoon zoals ‘wij’ het gewend zijn in de bossen / bergen in Europa. Geen trappen/stenen/asfalt en een hekje wat je beschermd tegen de afgrond. Gewoon puur natuur.

Daarbij… er is ook geen parkeerplaats in de buurt. Die ligt toch zeker wel 30 minuten lopen van het eind van het pad. En dat… is teveel van het goede voor de gemiddelde Amerikaan.
Die kijken je ook echt stomverbaasd aan als je zegt dat het een prachtig wandelpad is, de verbazing snap ik ook wel want ‘this path is not maintained’ staat er bij de start van de wandeling. Raar maar waar…

Raar was overigens ook het eindpunt. Point Sublime, Sublime vond ik het uitzicht daar niet echt. Dat was toch echt onderweg al 10x beter geweest.

Vervelende was, dat je dat échte sublieme uitzicht nog een keer kon bewonderen op de weg terug naar de parkeerplaats. Dubbel genieten dus.

Ik wilde daarna nog naar de andere kant van Grand Canyon, maar er stond een file vanaf de afrit. Dus dat maar gelaten voor wat het is. Wellicht morgen!
Vond het inmiddels ook wel weer mooi geweest voor vandaag, tijd om terug te gaan naar West-Yellowstone, alwaar de dame van de receptie die mij de tip van de beer had gegeven mijn foto “awesome” vond en zou willen dat haar telefoon zo goed kon zoomen als mijn camera.

Yellowstone National Park


220km

One Response:

Leave a Reply